Een pleidooi voor rust, natuur en innerlijk kompas - met de focus op levensplezier -
We spreken vaak over gezondheid als een reeks metingen of diagnoses. Maar wat als het eigenlijk iets veel levendigers is — iets dat je voelt? In deze blog neem ik je mee in mijn persoonlijke zoektocht naar gezondheid als mens-zijn. Met rust, natuur en innerlijke richting als kompas.
Ben je het met me eens als ik stel dat ziekte wordt gedefinieerd door
wat je voelt en ervaart. Wat je niet meer kunt. Een diagnose die een arts stelt. En — last but not least — door cijfers na metingen die buiten de gezondheidsnorm vallen. "Meten is weten" is een fundamenteel uitgangspunt in de medische praktijk. Desondank zijn er gelukkig ook artsen die de beperkingen daarvan onderkennen.
En over dat meten gesproken, het zette me aan het denken toen ik ontdekte hoe weinig mensen écht medicijnvrij door het leven gaan.
60% van de Nederlandse bevolking is chronisch ziek ( Nivel Zorgregistraties). In andere landen verschilt dat percentage, maar zelden in de richting die je zou verwachten. Hoe die cijfers ook tot stand komen — via medische registratie of zelfrapportage — ze vertellen maar een deel van het verhaal.
Want gezondheid is wat mij betreft geen statisch getal. Het is geen diagnose. En zéker geen etiket. Vanuit het concept van mijn onderneming Heel Gelukkig, geloof ik dat gezondheid begint met leefplezier. Met ademruimte. Met de durf om stil te staan en te voelen wat er in jou leeft — niet wat het systeem van je vindt.
Een gezonde omgeving maakt een gezonder mens
Nederland heeft één van de laagste percentages bos per inwoner van Europa. Dat lijkt een detail, maar het is fundamenteel.
Bomen filteren de lucht, dempen geluid, bieden beschutting, en geven onze hersenen het signaal: hier ben je veilig. Hier mag je landen, volledig jezelf zijn.
Wandel maar eens een park of bos in, en je voelt het direct:
- De ruimte tussen je gedachten wordt groter.
- Je hoort de vogels.
- Je ademt dieper.
- Je kan ontspannen.
Ik zie dat als terugkomen in contact met je oorspronkelijke innerlijke natuur.
Vroegtijdige ziekte-opsporing kan ook een schaduwzijde hebben.
Ziekte vroegtijdig signaleren lijkt logisch. Maar in de praktijk verandert het je identiteit. Je wordt “patiënt”, vaak jaren voordat je daadwerkelijk beperkingen ervaart. En die stempel werkt diep door: in je denken, je gedrag, je keuzes.
In Duitsland is het percentage chronisch zieken hoger dan in Nederland. (https://www.oecd.org/health/health-data.htm) Vroegtijdige opsporing van mogelijke ziekten is in Duitsland een belangrijke pijler in het zorgsysteem. Daar worden mensen snel onder medische begeleiding geplaatst. Deze vorm van actieve preventie suggereert de oorzaak van het zo hoge percentage chronisch zieken.
In België ligt het percentage chronisch zieken lager dan in Nederland (https://www.oecd.org/health/health-data.htm). Mogelijk speelt daarin mee dat klachten en diagnoses anders worden benaderd — met meer ruimte voor eigen regie en kwaliteit van leven.
Wat zegt dat?
Misschien dat minder medische focus en meer vertrouwen op het eigen lichaam, ruimte biedt voor herstel. Of gewoon: voor leven — precies zoals het is.
Sinds ik een chronische aandoening heb, ervaar ik de spanning tussen wat de arts wil — meten, volgen, controleren — en wat ik nodig heb om me mens te blijven voelen. Ik wil mezelf niet verliezen in het medische systeem.
Let wel, ik heb het hier niet over mensen met pijn...
Bloeddrukmetingen, hartfilmpjes, weegmomenten...Ze zijn een logische stap en begrijpelijk, maar het brengt de aandacht voortdurend terug naar het ziek-zijn.
Terwijl ik juist gemerkt heb: hoe meer ik mijn aandacht richt op wat mij voedt, op wat goed voelt, hoe meer ruimte er ontstaat voor levenskracht — zelfs met een diagnose.
Misschien is dat voor mij wel de sleutel: Niet alles hoeven weten. Niet alles hoeven meten.
Zonder mijn hoofd in het zand te steken in de zin van ontkenning. Ik accepteer de diagnose, ik accepteer zelfs om medicijnen in te nemen, maar wil tegelijkertijd vasthouden aan de combinatie van medische wetenschap met het zelfgenezend vermogen.
“De mens is niet alleen een lichaam met organen.
Hij is ook een wezen met een ziel.”
Viktor Frankl (arts, psychiater, overlevende van Auschwitz)
Gezondheid is jezelf kunnen dragen
Het gaat beter met me. Misschien is er wel uitzicht op.... Dit gaat niet over hoop, ik wil blijven vertrouwen op mooie uitkomsten. k heb eerder al gewonnen in de Liefde. Dat is ook de reden dat ik mijn training schreef en verwerkelijkte als online training. Dit veld van gezondheid is voor mij een nieuwe uitdaging, sinds 1,5 jaar. Het feit dat het beter gaat, sterkt mijn visie dat jij dit ook kan. Mijn training VoeljeVerlangen is geen medische cursus. Het is een innerlijke reis. Een weg terug naar jezelf.
Wanneer jij…
Bewust wordt van je programmering
Van jezelf leert houden
Je kan verbinden met je innerlijke kracht
Leert weer te voelen wat je écht wilt.
En dat laatste staat los van verwachtingen, tempo, moeten, of wat je jezelf hebt opgelegd. Maar gaat over wat jij diep van binnen verlangt.
Jouw pad naar Heel Gelukkig
Ik wil je herinneren aan wat je al wist:
– Dat je zintuigen een ingang zijn naar rust.
– Dat verlangen richting geeft aan hoe je je wílt voelen.
– En dat dat gevoel – als je het toelaat – bijdraagt aan je gezondheid.
Een chronisch ziek mens heeft medicijnen, therapie of ingrepen nodig. Maar óók stilte, natuur en zelfliefde.
Je hoeft niet eerst “beter” te worden.
Je hoeft alleen weer te voelen dat je leeft.
Voel je dat dit resoneert? Misschien is de online training VoeljeVerlangen wel jouw pad !
